Σάββατο 4 Ιουλίου 2009

Νύχτες εξεγερμένες



Στη μικρή Μελένια

Δεν είμαστε αριθμοί
Είμαστε οι κραυγές της νύχτας,
που αιώνες τώρα ερωτεύονται την αυγή του κόσμου.
Μόνες πουτάνες
με το δίκιο να ξεχειλίζει από τα μπούτια μας

Είμαστε οι αναπνοές μας... χιλιάδες ανθρώπινες αναπνοές,
που κάποια στιγμή θα πνίξουμε στα δάκρυα των μουνιών μας,
τον πόνο των παιδιών που δε γεννήσαμε ποτέ,

και τότε η νύχτα θα κοιμάται αγκαλιά με την αυγή, σε ένα κρεββάτι στρωμμένο με ουτοπίες...

Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009

Βιασμός


Rape by Mara McWilliams

-Έμαθα να συγχωρώ μου είπες...

Την κοιτούσα με δάκρυα στα μάτια...Δεν άντεχα να βλέπω τα δικά της δάκρυα να ξεπλένουν την οργή μου. Προσπαθούσα να συγκρατήσω τον πόνο μου...

Πόρνη ψυχή μου...

-Μισώ το βιαστή σου... θέλω να τον τσακίσω, σου είπα.

Με μάτια παγωμένα, βουτηγμένα στην ηρεμία του σύμπαντος, γύρισες μέσα στην αγκαλιά μου και είπες

- Ηρέμησε... έχει και αυτός μάνα

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

Μέσα στα Μ του σύμπαντος αράζω



Ο Δρόμος μας ένα ποτήρι τσέχικη μπύρα
ανάμεσα στα χείλη δύο δακρύων,
που χαμογελούν στον ήλιο.
Ο Χάρτης μας ένα βλέμμα της νύχτας
πίσω από το θόρυβο της βροχής.
Η Πυξίδα μας το όνειρο των παιδιών,
που δε γεννήθηκαν ακόμα.

Αράζω μέσα στο μαύρο δάσος των ματιών σου...
κάτω από τα αστέρια, δίπλα στις πήλινες χούφτες σου...
Καθαρίζω τις πληγές μας...
και βυθίζομαι στα σεντόνια
μέσ τα μικρά κρυστάλλινα χαμόγελα σου...
"Έλα πάμε να φύγουμε από εδώ
μας περιμένουν οι φίλοι,
θα αργήσουμε και έχουμε πολλά να δούμε..."

Τετάρτη 20 Μαΐου 2009

Λύκοι λυγμοί



Ήττες καθημερινές,
ανθρώπινες σκηνές με
αραχνιασμένες φρίκες.
Παραμύθια οι ζωντανές κραυγές,
των απελπισμένων μας βλεμμάτων.
Διψάμε
και η νύχτα βρέχει σκόνη.
Πότε οι ψυχές μας θα σκάψουν στον αέρα
με νύχια και με δόντια
να βρουν τα ουράνια τόξα
ενός κόσμου βουτηγμένου στην ακινησία;

Λύκοι οι λυγμοί
βγήκαν βόλτα μέσα στο φως της φεγγαρένιας σου όψης.

Ελευθερία η τελευταία πράξη...

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

Πέρα από τον ορίζοντα της φρίκης



Είναι δυσνόητο για τον καθημερινό κόσμο των τηλεαισθήσεων...πώς μπορεί ένας άντρας να ανατριχιάζει από συγκίνηση εμπρός στα μάτια μιας γυναίκας. Είναι ακατανόητο για την καθημερινή βουή του κόσμου πως δύο άνθρωποι μπορούν να αγαπιούνται πέρα από όρια.
Αναρωτιέστε τι θέλουμε... τι ζητάμε...
Βγάλτε από τα μάτια σας τους δοκιμαστικούς σωλήνες...
Ξεριζώστε από την καρδιά σας τα ξυράφια της απάθειας. Ανοίξτε τα αυτιά σας στα ουρλιαχτά της γωνίας που ποτέ δεν περάσατε από φόβο.
Αρνηθείτε να πιστέψετε τους ντελάληδες της εικονικής φρίκης.
Υπάρχει αγάπη... υπάρχει και είναι δυνατή... γελάει δυνατά, αναπνέει δυνατά, μαγειρεύει, κοιμάται, πίνει, τραγουδά... υπάρχει αγάπη και για καθένα από εμάς έχει όνομα, έχει σάρκα, έχει ψυχή. Κοιταχτήτε με το διπλανό σας... εκεί μέσα στα λεωφορεία μες τους σταθμούς, τα εργοστάσια, τα καφενεία, τα κλαμπ...
κοιτάξτε στο διπλανό σας τραπέζι, σκαμπό, θρανίο, πόστο.
Υπάρχει αγάπη... έχει όνομα και ψυχή και σώμα και περιμένει.. ένα άγγιγμα σας, ένα χαμόγελο για να βγει από την εποχή των παγετώνων.

Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008

Χειμώνας 2008 - Το τρένο



Train By Nicolas Mocan


Είναι διαφορετικός αυτός ο χειμώνας. Θέλω να πάρω ένα τρένο και να φύγω... Ούτε αυτοκίνητα, ούτε λεωφορεία... Τρένο... Αργά,σταθερά να απολαμβάνω κάθε του ανάσα... κάθε του λυγμό και κάθε του γέλιο... Και σε κάθε σταθμό να πετάω από μέσα του συμπλέγματα, μίζερες επαφές, ώψιμους επαναστάτες, αποστάτες από το όνειρο, καθημερινά ναυάγια της εποχής μας.... και σε κάθε σταθμό να παίρνω μαζί μου τα βλέμματα των παιδιών που δε γεννήθηκαν ακόμα, τις ελπίδες ξεπεσμένων εραστών που τόσο καιρό σώπαιναν στους δρόμους, στα σχολεία, στα εργοστάσια, και στις φυλακές... τους χαρταετούς που δεν πέταξαν ακόμα...
και όλοι μαζί ταξιδιώτες σε κάθε ανάσα του τρένου να στροβιλιστούμε μέσα στον παγωμένο ουρανό, ανάβοντας φωτιές στα ερείπια του κόσμου που φεύγει...

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2008

REM - Everybody hurts....

REM - Everybody hurts....
When the day is long and the night, the night is yours alone,
When you're sure you've had enough of this life, well hang on
Don't let yourself go, 'cause everybody cries and everybody hurts sometimes

Sometimes everything is wrong. Now it's time to sing along
When your day is night alone, (hold on, hold on)
If you feel like letting go, (hold on)
When you think you've had too much of this life, well hang on

'Cause everybody hurts. Take comfort in your friends
Everybody hurts. Don't throw your hand. Oh, no. Don't throw your hand
If you feel like you're alone, no, no, no, you are not alone

If you're on your own in this life, the days and nights are long,
When you think you've had too much of this life to hang on

Well, everybody hurts sometimes,
Everybody cries. And everybody hurts sometimes
And everybody hurts sometimes. So, hold on, hold on
Hold on, hold on, hold on, hold on, hold on, hold on
Everybody hurts. You are not alone