Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

Η γοητεία του ελάχιστου


Παραμονές του 2008... Η χρονιά που πέρασε ... η χρονιά που έρχεται... απολογισμοί, σκέψεις, επιθυμίες, ευχές σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η "οικο-νομία" της μεγέθυνσης.... (Everything counts in large amounts - Depeche Mode)
Ευχές για καλή πρόοδο, επαγγελματική επιτυχία, καριέρα, περισσότερο χρήμα... ένας κόσμος που βουλιάζει στην υπερκαταναλωτική του ματαιοδοξία και την καθημερινή απόλαυση του εφήμερου...
Πιστωτικές κάρτες, δώρα, αποδράσεις clubbing στα χωριά και τα βουνά μας, συνωστισμός στα ρεβεγιόν bus stops, δυσπεψίες, πολύχρωμα λαμπιόνια... και δισεκατομύρια ευρώ σε διαφημίσεις, στολισμούς πλατειών...
τόσα φώτα, τόσα πλαστικά χαμόγελα, τόση σπατάλη ενέργειας (ψυχικής, σωματικής, ηλεκτρικής)....
Κι από την άλλη πλευρά λίγο άσπρο του χιονιού και λίγο μπλε του ουρανού φτάνει να γεμίσει έναν ολόκληρο χρόνο όνειρα... Ρε 'σείς το ελάχιστο γοητεύει...

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2007

Πατρίδα μας...

... Η παιδική μας ηλικία....
Συνηθίζω να λέω πως ανήκω στη γενιά των καμμένων... Ευτυχώς κάποιες φορές η καταθλιπτική αυτή άποψη διαψεύδεται... Διαβάστε...

Όποτε κατεβαίνω στη Mεγάλη Πόλη συνηθίζω να περνάω για έναν καφέ από τον καλό μου φίλο Πέτρο (μπαρμπέρης στο επάγγελμα ή ελληνιστί κομμωτής)....

Έτσι διασκεδάζω λίγο τη μεγάλη μου απόφαση να αφήσω το κέντρο των αποφάσεων και των κορυφαίων στιγμών του Ελλαδιστάν... φρεσκάροντας παράλληλα τόσο τις μνήμες όσο και τη μόστρα μου... ρίχνω κανα κουρεματάκι... ενίοτε και ξυρισματάκι (στο κεφάλι εννοώ)...

Μέρες Χριστουγέννων 2007 βρέθηκα στο Athens city.... Σκαρφάλωμα Κυριακή πρωϊ, συνάντηση με καναδυο φίλους το βράδυ... κρασιά και τα ρέστα.... (ψωνάρα στην πόλη πάλι τα όρη και τα βουνά πήρες)

Παραμονή Χριστουγέννων βόλτα στην καταναλωτική ατμόσφαιρα της Mητρόπολης....

Να πάρω και εγώ μια τζούρα από το καταναλωτικό όργιο των ημερών... που αλλού μπορεί κανείς να παρατηρήσει τόσους Χριστιανούς να ξοδεύουν αφειδώς το Άγιο Δώρο των ημερών.... πουθενά δεν είναι καλύτερα...
Μέσα λοιπόν στην καταθλιπτική ατμόσφαιρα των αγορών καταλήγοντας στο κουρείο του Πέτρου.... μετά από ένα εικοσάλεπτο φρεσκαρισματάκι συνδυασμένου με σκέψεις γύρω από τη γενιά μας, τα ταξίδια μας, την καθημερινότητα μας... (μεταξύ μας κουτσομπολεύαμε) ο Σοφός μου μπαρμπέρης φρόντισε να μου ανοίξει ένα μικρό παράθυρο στο μυαλό.... Καταλήγοντας...

ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ.... Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΜΑΣ ΗΛΙΚΙΑ.....

Ξέρετε εκείνες τις μέρες των Χριστουγέννων που περιμέναμε γεμάτη αγωνία να ζήσουμε το παραμύθι...