Οδοφράγματα

Μηδενίζουμε βήματα
κυκλώνοντας γράμματα της αλφαβήτας
σε σισύφειους κύκλους.

Κανένα κενό μεγαλύτερο του ζώντος.
Αποστάτες στα βενζινάδικα της τρέλας,
ανασαίνουμε στις φωτιές των εγκεφαλικών μας κρίσεων.

Μουδιάζεις εμπρός στο φως της άνοιξης,
που αναμετρά το μπόϊ του
με το φόβο των λεωφόρων.

Ταξιθέτες των ονείρων μας
σε μαύρα κελιά

δεν θα γίνουμε οι πόρνες
στο νέο γενναίο κόσμο σας,

κι από εδώ και στο εξής
θα γευόμαστε τον έρωτα
στα οδοφράγματα
των μουνιών μας.

Ελευθερία

Τρενάκια του λούνα παρκ οι ζωές μας,
που ανεβοκατεβαίνοντας
ουρλιάζουν
σαν μικρά παιδιά,
άλλοτε στον ίλιγγο,
κι άλλοτε στη χαρά
της στιγμιαίας φυγής από τη βαρύτητα.

Άνθρωποι είμαστε.
Μικρά ναυάγια,
που μέσα τους στήνουν χορό
εκατομμύρια μικρά πολύχρωμα ψάρια.
Ζωή δεν είναι κι αυτή;

Χαμογελώντας τώρα πια
μπροστά στη φρίκη σας
φοράμε τα καλά μας κυριακάτικα ρούχα.

Χτενίζουμε με ξεχωριστή υπομονή τις πληγωμένες μας ράγες,
κι αγκαλιάζοντας τη νύχτα
δίπλα στις φωτιές μας.

Ουρλιάζουμε στους Δήμιους μας

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Μέλλοντες χρόνοι

Θα έρθουν καιροί,
που θα δροσίζουμε τα σώματα μας
μες τα δύστροπα φαράγγια της
καθημερινής μας εξέγερσης και αλητείας.

Τότε οι λέξεις θα χτίζουν μικρές φωλιές α-νόητες
κελαηδώντας στα μούτρα των βασανιστών μας,
τραγούδια της αγάπης.

Οι σφαίρες των δημοκρατικών τους παρελθόντων
σα μικρές πυγολαμπίδες θα λούζονται
στους κρυστάλλινους καταρράκτες των βλεμάτων των αγέννητων παιδιών μας.

Και οι φωτογραφίες των νεκρών μας από τις φωτιές στους δρόμους μας,
προσανάμματα στις ανέμελες παρέες δίπλα στη θάλασσα
στα πόδια των θηλυκών μας βράχων.

Χαμόγελα, δάκρυα, ανάσες, θα καρφιτσώνουν δίπλα στα άστρα
τις μικρές ιστορίες της επαναστατημένης νιότης μας,

στολίζοντας τα πλεγμένα μαλλιά της πρωτοκόρης μας,
που σκαρφαλώνοντας στην κούνια της για πρώτη φορά
θα απλώσει τα χέρια της
απ' την αγκαλιά της συντροφιάς Μας
στην αέναη βόλτα της στις γειτονιές του Σύμπαντος.

Παροντικοί μας πόνοι
γλυκό προμήνυμα της γέννησης...

Απαλλοτρίωση

... μια σφουγγαρίστρα της επανάστασης

να μαζέψω τα δάκρυα κάθε παιδικής χαράς,
να πλάσω αγάλματα κρύσταλλα
για τις ουτοπίες

της αγέννητης κόρης μου.

Κόντρα-μπάσο

Αριθμοί γδάρτες των δρόμων μας,
παραστρατημένα όνειρα στην αγκαλιά του χρόνου.
Βήματα στο κενό πάνω σε θρυματισμένους καθρέφτες.

Το πρόσωπο της νύχτας χαμογελάει στη θλίψη μου
καπνισμένοι στίχοι, τραγουδιστά σκαμπώ
αγκαλιάζουν τα μεγάλα οπίσθια
μικρών κυριών, με πρησμένα από το μίσος χείλη.

Παγιδευτήκαμε σε λέξεις πληγμένες στο βόθρο της λογικής σας.
Ένα γιατί βουτηγμένο στις ρεματιές του θανάτου μας.

Υπάρχω ανάμεσα στις αναφορές των δύστροπων δικτυοκρατών.
Υπάρχω στο δρόμο απειρίζοντας τα εγκεφαλικά μου...

Υπάρχω στο μυαλό μιας οχιάς που δαγκώνει ανυπεράσπιστη το δήμιο της...

Δεν υπάρχω... είμαι μόνος σ' ένα δρόμο λίγο πριν το γεννέθλιο
δάκρυ μιας βιασμένης παναγιάς...

Από ένα θεό, για ένα θεό, για τη "σωτηρία" των ανθρώπων...

Γεννέθλια είναι

Απόψε στα γεννέθλια ενός νεκρού,
λίγο πριν τη ζωή του αιώνιου τίποτα,
αναζητώ ένα στόχο που θα απεγκλωβίσει το άπειρο φως
μες τη σκοτεινή τρύπα των κελιών του μυαλού μου.

Θάνατοι, μικροί καθημερινοί θάνατοι
δυσβάσταχτα τέλη στις τσέπες των κρατικών σκυλιών.

Δεν αντέχεται η μπόχα των χαλασμένων δοντιών τους...
γεμάτα σαπισμένες τροφές στα μεσοδόντια διαστήματα της φρίκης τους.

Θα ξεράσω το αίμα...
ο εγκέφαλοςμου αρνείται πεισματικά να μείνει μές το κρανίο μου...

Οπλίζω,
την τελευταία φορά που κοίταξα τα μάτια της σφαίρας, χωρίς σκοπό...
σφύριζα τα γράμματα σου...
Α -Γ - Α - Π - Η

Παρελθόν

Παρελθόντα ερωτευμένα με τις λέξεις
Ανάβουν τσιγάρο μπροστά στο παρόν των λόγων σου
Αγορές, αριθμοί, αναφιλητά ανθρώπων
να κυλούν μέσα στις αγκαλιές των άδειων πόλεων.

Ούτε ένας νεκρός στο διάβα μου.
Στις πολιτείες η μυρωδιά καμμένων πτωμάτων
ζωγραφίζουν τα φρικτά πρόσωπα των διωκτών της αναπνοής μου.

Ξερνάω μίσος πάνω μου
μετουσιώνοντας τον πόνο σε ένα χάδι προς τον ουρανό.
Τα ζύγια μου λειψά.
Ο άνεμος ζεστός μπαρουτιασμένος
παρασέρνει το σώμα μου στο επόμενο πεδίο της μάχης.
Δεν το διάλεξα εγώ.

Αναπολώ το τροχάδη μες τις κοιλάδες των δακρύων σου
Γυναίκα, αδερφή, μάνα, συντρόφισσα...
να τραγουδήσω το όνομα της
για πάντα μέχρι το τέλος... Ελευθερία